Płyta, którą oddajemy do Państwa rąk, jest świadectwem głębokiej tęsknoty i szczerego żalu, a przy tym wyrazem hołdu, jaki społeczność akademicka Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina składa wielkiemu artyście tak bardzo z nią związanemu. Janusz Olejniczak należy do grona tych muzyków, których publiczność nie tylko podziwiała, ale i kochała. Za co? Za jego człowieczeństwo, za to, że skracał dystans, kochał publiczność i lubił z nią rozmawiać. Każdy z nas mógł dostrzec w Januszu Olejniczaku niewielką cząstkę siebie. Dziś, kiedy udało się nam zebrać jego niezapomniane nagrania, które znajdują się w archiwach naszej uczelni, nie mam wątpliwości, że zawierający je album stanowić będzie piękną pamiątkę. Janusz Olejniczak nie odszedł bowiem, lecz wciąż jest i będzie z nami, a niewielka cząstka Janusza na zawsze pozostanie w każdym z nas, którzy mieliśmy zaszczyt go poznać, obcować z nim i słuchać jego gry.

Tomasz Strahl