Szkoła belcanto Manuela Garcíi seniora. Geneza, problematyka, kontynuacja, recepcja w wokalistyce współczesnej poświęcona jest zagadnieniom szeroko pojętego stylu belcanto w działalności kompozytorskiej, wykonawczej i pedagogicznej Manuela del Pópulo Garcíi (1775–1832). Szkoła wokalna Garcíi sięgała korzeniami zarówno do tradycji hiszpańskiej, jak i stylistyki śpiewu włoskiego, którą sewilski tenor studiował w Neapolu, a następnie rozwijał podczas długoletniej współpracy z Gioacchinem Rossinim. Ponieważ dzieło Garcíi seniora kontynuowały i rozwijały jego dzieci, a następnie robili to jego uczniowie, uprawnione jest posługiwanie się nazwą „szkoła wokalna rodziny Garcíów”. Szkoła ta zasadniczo wpłynęła na rozwój współczesnej, światowej wokalistyki i […] wciąż jest w niej obecna.

Z przedmowy prof. dr. hab. Roberta Cieśli i dr hab. Małgorzaty Kubali